بی عمر زنده‌ام... *

تیغِ نبودنت

بر جانِ سنگ‌شده‌ام

نقشِ مرگ نمی‌بندد؛

تنها خراشی می‌شود

- گاه گاه - 

که زخم‌های افت‌وخیزِ هزاران‌ساله‌ی مسیر هبوط‌م را

رنگین‌تر می‌کند...

 

× بی عمر زنده‌ام من و این بس عجب مدار / روز فراق را که نهد در شمار عمر  (حافظ)

 

 

 

/ 0 نظر / 16 بازدید