نیست‌گردیدن به‌ صد هستی مقابل بوده است...*

و از میان تمام رودهایی که از کوه‌های جهان جوشیده‌اند و مشتاق و پریشانِ وصال دریاها راهیِ راه شده‌اند، شن‌های صحراها هرشب خاطرات رودهایی را با زبانِ تحسین و تقدیس واگویه می‌کنند که در مسیر دریا کم‌کم به سوی شوره‌زارهای تشنه راه کج کرده‌اند و با شوقِ محبت‌آمیز کم‌کردنِ کمی از تشنگیِ خاک، آرام و بی‌صدا در زمین محو شده‌اند... 

*بیدل

/ 0 نظر / 40 بازدید