ان أَخَذتَنِی بِجُرمِی، أَخَذتُکَ بِعَفوِک...

میانِ داستانِ غرق‌شده‌گی‌َم،  بیایی بالای سرم و به جای دل‌سوزی برای حالِ خرابم، «مواخذه»‌ام ‌کنی... مواخذه، به تمامِ معنای بابِ مفاعله! یعنی اخم کنی و «مچم را بگیری» و من هم به بهانه‌ی ترس از آب، دستت را محکم بچسبم و از این‌که دستم توی دستت است، قند توی دلم آب ‌شود و مززه‌ی تلخ و شورِ همه‌ی دریاها یادم برود ...

می‌شود یعنی؟...

 

*  مفاعله: نسبت میان دو طرف، که هر یک درباره‌ی دیگری مانند آن‌چه دیگری درباره‌ی آن می‌کند، بکند.  پس هریک از دو طرف نسبت به دیگری هم فاعل و هم مفعول است.به‌تر است که ابتداء کننده را به صورت فاعل آورند!


- تیتر : فرازی از مناجاتِ شعبانیه.

/ 0 نظر / 6 بازدید