بـِن‌نـار

تو ماهی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

خدا در یه جایی از  سوره‌ی سبا* بعد از این‌که به پیام‌بر (صلوات الله علیه) امر می‌کنه که بگو یکی‌یکی و دوتادوتا برای خدا قیام کنید و بعد هم بگو مزد رسالت من جز به عهده‌ی خدا نیست، امر می‌کنه: « قُلْ إِنَّ رَبِّی یَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَّامُ الْغُیُوبِ » (بگو بی‍‌‏گمان پروردگارم حقیقت را القا مى‏کند [اوست] داناى نهان‌ها)  و « قُلْ جَاء الْحَقُّ وَمَا یُبْدِئُ الْبَاطِلُ وَمَا یُعِیدُ» (بگو حق آمد و [دیگر] باطل از سر نمی‌‏گیرد و برنمی‌گردد)** ...

تعبیر  قذف** یا القای حق به نظرم تعبیرِ خیلی عجیبی‌ه، به‌خصوص که خدا بعد از رسیدن حق، وعده‌‌ی شروع نشدن باطلِ جدید و برنگشتنِ باطل قدیم رو داده ... هر چند علامه طباطبایی در المیزان گفتن احتمالا مصداقِ «حق» در این آیه قرآن هست، اما فکر کردن به مصداق های احتمالی دیگه از این القا، هم از جنبه‌ی فردی و هم از بعد اجتماعی، می‌تونه خیلی جالب و تامل‌برانگیز باشه ...

*آیه‌ی 46 تا 49

** ترجمه‌‌ی آیت الله مکارم شیرازی

*** معنی لغوی این کلمه پرتاب یا انداختن‌ه و به نظرم استفاده از همین معنی هم برای حق خیلی جالبه

نوشته شده در جمعه ۱۳٩٠/٦/۱۸ساعت ۱٠:۱٢ ‎ب.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()


Design By : Pichak