بـِن‌نـار

تو ماهی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

از شوقِ جوانه‌‌های بهار

یا اندوهِ برگ‌ریزان

حافظه‌اش خالی‌ست؛

تک‌درختِ خشکیده‌ای

که هرفصلِ سال

گردن‌آویزش طنابِ دارِ است

و تنَ‌ش هم‌آغوشِ قربانیانِ تیرباران...

نوشته شده در شنبه ۱۳٩۱/٤/۳ساعت ۱٢:٢٢ ‎ق.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()


Design By : Pichak