بـِن‌نـار

تو ماهی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

درخششِ مه‌تابِ پس از غروب، 
توفانِ خشم‌گینِ نیمه‌شب‌
آفتابِ گرمِ اولِ صبح‌
و برفِ ظهرش
...

انگار قلبِ آسمان هم 
سرگردان میانِ انگشت‌های تدبیر و رحمت توست ... *
تا به کدام حال وهوا بگردانی‌ا‌ش 

 

* «قلب المومن بین اصبعی الرحمن، یقلبه کیف یشاء ... »

 

تیتر:  جلوه گاه رخ او دیده‌ی من تنها نیست /ماه و خورشید همین آینه می‌گردانند ... حافظ

نوشته شده در شنبه ۱۳٩٠/۱٢/۱۳ساعت ۱٠:٤٩ ‎ب.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()


Design By : Pichak