بـِن‌نـار

تو ماهی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

و از میان تمام رودهایی که از کوه‌های جهان جوشیده‌اند و مشتاق و پریشانِ وصال دریاها راهیِ راه شده‌اند، شن‌های صحراها هرشب خاطرات رودهایی را با زبانِ تحسین و تقدیس واگویه می‌کنند که در مسیر دریا کم‌کم به سوی شوره‌زارهای تشنه راه کج کرده‌اند و با شوقِ محبت‌آمیز کم‌کردنِ کمی از تشنگیِ خاک، آرام و بی‌صدا در زمین محو شده‌اند... 

*بیدل

نوشته شده در سه‌شنبه ۱۳٩٢/۱٠/۱٠ساعت ٦:٥۸ ‎ب.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()


Design By : Pichak