بـِن‌نـار

تو ماهی و شده فواره برکه‌ای به هوایت

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِکَ دَحَاهَا

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءهَا وَمَرْعَاهَا

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا

(نازعات؛ 30-32)

************

کاش این دلِ تنگ‌م، زمینِ خدا بود...

چه‌قدر به وسعتش،

به آب و آبادیِ گم‌شده‌اش

و تکیه‌گاهِ محکمِ ناپیدایش محتاج‌م...

نوشته شده در شنبه ۱۳٩٠/٧/٢۳ساعت ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()

ممنون‌م امّا...

من فقط از تاریکیِ این بیابان خسته‌ام

از «وادیِ طوی»‌یت

نه عصای اژدها

نه یدِ بیضا

تنها همین شعله‌ی آتش را می‌برم

و کفش‌هایم را...


نوشته شده در دوشنبه ۱۳٩٠/٧/۱۱ساعت ۱٠:۱٧ ‎ب.ظ توسط بـن‌نــار نظرات ()


Design By : Pichak